De menselijke wervelkolom

Anatomie en physiologie van de wervelkolom

De menselijke wervelkolom (ook wel ruggengraat genoemd) bestaat uit 7 halswervels, 12 borstwervels en 5 lendenwervels,het heiligbeen en het staartbeentje met tussen elke twee wervels een tussenwervelschijf.
Op de wervelkolom ligt het gehele (statische) gewicht van het lichaam.
De wervelkolom van de mens heeft een s-vorm. De krommingen in deze s-vorm worden aangeduid met de termen kyfose en lordose. Een kyfose is een kromming met de bolle kant richting de achterzijde, zoals in de thoracale en de sacrale wervelkolom. Een lordose is een kromming met de bolle kant richting de voorzijde, zoals in de cervicale en de lumbale wervelkolom.

 

Schematisch beeld van de wervelkolom
Schematische Abbildung der Wirbelsäule

Schematisch beeld van een segment
van de wervelkolom
1.) Processus transversus
2.) Zenuwwortel
3.) Wervel(bot)
4.) Processus spinosus
5.) Ruggemerg

Bandscheibendegeneration an der Lendenwirbelsäule

Tussenwervelschijfdegeneratie in de onderrug

Reeds vanaf het 25 levensjaar begint de degeneratie van de tussenwervelschijf.
De oorzaak hiervan is dat de tussenwervelschijf niet direkt doorbloed  is maar alleen via weefselvloeistof, vooral tijdens het liggen, van voedingsstoffen voorzien word. Tijdens het liggen slaat de tussenwervelschijf water op zoals bij een spons en verliest water bij rechtop staan en lopen gedurende de dag. Hierdoor neemt ook de elastisiteit van de tussenwervelschijf af.Vooral de buitenste laag van de tussenwervelschijf verliest aan elastisiteit. Zodat kleine scheurtjes optreden die er toe voeren dat tussenwervelmateriaal uit de tussenwervelschijf puilt (hernia).
Als de tussenwervelschijf door slijtage niet meer genoeg water opneemt ontstaat bovendien een vermindering van de hoogte van de tussenwervelschijf. Hierdoor worden de kleine wervelgewrichtjes samengedrukt en ontstaat er de typische locale en bij belasting optredende rugpijn. Ook een bepaalde instabiliteit van de wervelkolom treedt op (verticale instabiliteit) waardoor de rugpijn versterkt word.
Treden uiteindelijk botwoekeringen van de grond en dekplaat van het wervellichaam op spreekt men van osteochondrose.

 

Degeneratie van de lumbale wervelkolom
1.) Vernauwing van de zenuwwortelgat
2.) Verlies van hoogte van de tussenwervelschijf
3.) Compressie van de wervelgewricht
Degeneration an der Lendenwirbelsäule

 

 

Seite drucken


Comments are closed.